LE Blog! Velkome onn le Blog

Welkom op mijn reisblog.

op reis

Op deze blog zal ik met zekere regelmaat iedereen een beetje op hoogte houden van mijn doen en laten tijdens mijn reizen, natuurlijk met foto illustraties.

vergeet niet om op "lees verder" te drukken om het hele artiekel te lezen.

 Deze reis wordt gesponsord door De Zwart schilderwerken

 

Waar ben ik geweest

Ik ben momenteel weer in pai, van hier uit kan ik, via de binnedoor weggetjes, doorsteken naar chiang rai in twee dagen... Ik ga nu weer op pad, ik moet uitchecken voor 12h.

Ik hoop dat ik een paar mooie foto's kan maken met mijn temperamentvolle camera. Hij kan soms kiezen om uit te gaan, zelf aan te gaan of spontaan een foto te nemen.

Ik schrijf weer vanuit chiang rai

Chiang mai

Zo,

Ik ben weer terug in chiang mai om de laatste etape van mijn motor registratie te voltooien. Het was chinees nieuwjaar en dat hebben we goed gevierd. Twee van mijn vrienden hier hadden hun verjaardag en dat hebben we gevierd. Ik heb nog geprobeerd om iedereen bij elkaar te krijggen bij een vriend thuis maar dat was moeilijk...dronken mensen verplaatsen kost veel tijd! hehe.

Vandaag moet ik een aantal dingen regelen zoals mischien mijn vliegticket, de motor moet een betere offroad achterband, de was moet gedaan worden (door iemand anders, zo lui ben ik wel) en dan kan ik morgen of overmorgen weer op pad. Ik ga dan via Pai richting Chiang Rai en omgeving. Dat is een redelijk lange afstand om offroad af te leggen maar ik heb een tentje etc. Ik maak me niet zo'n zorgen over de veiligheid. Ik hoor zelden van echte overvallen hier, thai's zijn helemaal niet crimineel in geest. Alleen als je in de toeristen plekken komt moet je uitkijken. Je hoord wel van zakken rollers en duifstal maar nooit van echte gewapende overvallen. Wat betreft mijn personelijke veiligheid... Als ik op de grote weg ben zijn er genoeg andere mensen op de weg om me te helpen als er iets mis zou gaan. Als ik offroad ben is het wel een hele moeilijke rid maar als ik val is het niet ernstig omdat ik meestal niet harder dan 30-40 kan rijden en ik heb speciale motorkleding en een goede helm. Wat mij echt helemaal kut lijkt is als ik een plattte band krijg...Dan kan ik de motor niet naar een huis duwen...dan moet ik een thai zover krijgen mij te helpen zonder een woord thais te kunnen spreken. 

Ik heb wel een woorden boekje, ik kan dus wel IETS zeggen maar thais zijn niet zo to the point als europeanen. 'Never lose the FACE' Dat betekend dat ze je niet willen helpen als ze bang zijn om niet uit hun woorden te komen. Gebaren taal kun je ook niet gebruiken omdat ze hier alleen aan spreken doen. Ze begrijpen helemaal niet van duidelijke gebaren taal. Hopen dat ik geen platte band krijg dan maar...al is het waarchijnlijk wel een leuk verhaal als het toch gebeurt! 

Als ikk echt iin de pinarie kom te zitten dan kan ik altijd de Tourist Police bellen. Die zijn NIET korrupt... Ze krijgen waarschijlijk een veel hoger salaris en ze zijn getrained om ECHT te helpen, niet zoals de echte politie dus.. Daar moet van uit de buurt blijven als je je geld lief hebt. 

Ok..hier een paar foto's ter illustratie van de reis... 

Riding Mr. Wong

Ik ben maar eens op pad gegaan.

Alles met elestique straps op de motor vastgemaakt en maar eens een lant op gaan rijden. Al snel ben ik otch maar op de kaart gaan kijken om te zien waar ik heen wilde. Ik heb gekozen om richting Pai te rijden maar dan over de kleinst moeglijke weggetjes, als je die zo kunt noemen.

Er zijn een aantal dingen die je snel leerd als je hier rind rijd. De verkeers regels van hier zeg maar. Een rood licht kan zegmaar zomaar groen beteken hier en andersom. Dat had ik allemaal al wel door omdat ik al twee weken krisskross door Chiang Mai door rijd.

Het gevoel van het rijden kan ik het best vergelijken met het gevoel dat ik heb als ik snowboard. De wegen zij hier dwars door de bergen en je hebt dus alleen maar bochten en nog meer bochten... Ik voel me helemaal in mijn element tijdens het rijden en met deze grote motor heb ik ook geen last gehad van mijn rug of nek, dat had ik met de kleine brommers hier wel.

Gister ben ik verdwaald en uitijndelijk heb ik iemand gevonden die engels sprak en die heeft me weer naar de grote weg weten te lijden. Van daar ben ik de eerste afslag weer ingeslagen en toen kwam ik bij een natuur reservaat waar ik ben blijven overnachten in mijn tentje aan de rivier. Ik moet maar kijken hoe ik dat in de toekomst doe want ik had het bitter koud daar boven in de bergen. Overdag is het warm maar 's nachts lag ik te bibberen.

Vandaag ben naar Pai gereden en daar ben ik ingechecked in een bamboo bungalo aan de rivier, heeeel relaxed. Ik blijf hier, denk ik, twee dagen en dan ga ik weer op pad. Hier in de valei is het erg warm, hier zou ik dus makkelijk kunnen overnachten in mijn tentje...

Hier een paar foto's:

De eerste stop na uren op de weg

Lunch pauze

Mr. Wong helemaal bepakt en 'in the middle of nowhere'

...

Ja ja.. Ik moet naar de kapper!

Het scherm van mijn fototoestel doet het niet meer en ik heb geen kijkgat... Ik moet dus blind mikken en later de fotos terugkijken op de computer...die heb ik niet meegenomen.

Uitzicht vanaf een weggetje

Een waterslang 'op de weg'

Wassende monikken bij mijn campeerplekje

Ook bij mijn tent in de buurt...moet je een ei hebben ijgenlijk he?

De hoofdweg weer gevonden!!

Mr. Wong

Bijna klaar voor vertrek.

Sinds het begin van mijn reis ben ik

120 feestjes,

100 liter bier,

180 coffie's,

300 sinaasappelsappen,

250 schaamvolle situaties,

1000 foto's,

nog een paar duizend andere ervaringen

en 10 000 kilometer (over land) verder.

Nou is het tijd voor Mr. Wong, mijn Honda XLR 250.


Ik ben al zeker twee weken bezig om een motor te kopen, die heb ik nu. Ik ben om zes uur s'avonds vertrokken naar bangkok met de bus. Ik kwam om zes uur 's ochtens aan en ik ben metteen doorgegaan naar de man die buiten bangkok woonde (de grootste stad ter wereld als je naar de andere kant moet). We hebben de deal gesloten en bertil (een nederlander) heeft me ook nog meegenomen naar een bike shop waar ik een jack en handshoenen heb aangeschaft.

Toen door naar khao san, daar zat Tina op mij te wachten, een vriendinnetje die dezelvde dag in bangkok zou zijn... We hebben wat gedronken en ik heb een vals rijbewijs laten maken...Goede copie :)

Toen snel weer naar de trein waar ik Mr. Wong heb ingeladen. 12 uur verder was het 6 's ochtens in Chiang Mai. Daar heb ik Mr. Wong weer uitgeladen en toen heb voor de eerste keer echt op Mr. Wong gereden...Krachtpatser!

Nu is het een kwestie van registreren van de motor, dat gaat in asie altijd heel moeizaam! We gaan morgen weer terug met (denk ik) alle formulieren. De motor komt in de naam van mijn vriend Bee te staan.

Vandaag ben ik bezig geweest om nieuwe bander eronder te krijgen, ik heb road banden en ik wil offrad banden maar dan niet TE offroad. Ook dat is een hele klus met een hoop help van Bee maar toch is het niet gelukt! hehe. Ik ga gewoon zo op weg. Beter veilig op de grote weg dan veilig op een moderpaadje. 

In bangkok moest ik met twee offroad banden, die ik bij de motor kreef, met de metro naar het trein station. Toen had ik bijna al het gevoel dat ik mijn tocht was begonnen. Mensen kijken op en vragen zich af waar je heen gaat met de banden. Je bent vanaf dat moment een Rider. 

Ik kwam in Hanoi een jongen tegen die vanaf italie via oost europa, mongolie, india, myanmar, thailand en laos naar vietnam was gereden met een piaggio...Ik kom nu al mensen tegen die me vragen waar ik vandaan kom met de motor. Alsof ik al maanden met Mr. wong op pad ben. Die verhalen komen nog wel. 

Ik heb echt een hele hoop spullen bij de motor (met het vooruitzicht dat ik zo snel mogelijk terug kom om door Laos en Cambodia te rijden) Ik heb een speciale motortas gekregen van Bert, de voorige ijgenaar, een sypatique kerel. Ik heb kookgerij, een brander...eten (nou ja noodles en spagetti). Ik heb motor boots, een jack met bescherming, handschoenen etc. etc. 

Morgen kijken of ik weg kan of dat ik nog meer moet wachten. 

Nog steeds in Vietnam

Hallo allemaal.

De laatste twee a drie weken zat ik in Hanoi in mijn backpackers hostel. Hier in vietnam was ik dat nog niet zo vaak tegen gekomen. Het was echt een hostel met een dorm en TV room, restaurant en bar. Ik had het daar een tijdje goed naar mijn zin maar dat is niet de reden dat ik daar zo lang ben gebleven... Het visum naar thailand was een beetje lastig met confirmatie van vliegtickets vanuit vietnam die ik niet had. En mijn huidigge visum liep af. Ik moest dus eerst een visa extention aanvragen. Dat bleek ook al een beetje lastig te zijn omdat ik al twee vietnam visums in mijn paspoort had. 

Ik moest dus een week wachten op mijn visa extention en dat werden twee weken. Ik ben ondertussen wel in Sapa geweest voor mijn motor tour en twee keer naar Ha Long bay. De laatste keer verbleef ik een nacht op de boot en de tweede nacht op een eilandje dat ze Monkey Island noemen. Er lopen een paar apen rond en daar komen een hoop touristen op af maar de andere kant van het eiland is helemaal prive en daar hadden wij onze bungalows. Er is maar een resort op het eiland en het was aardig exclusief!! 

We zijn daar gaan rotsen klimmen en we hebben de rest van de dag voleyball gespeeld. 's avonds hadden we een BBQ en toen een vuur op het strand. Al met al een leuke ervaring. Ik was daarheen gegaan met een meid uit sweden en een belgishe. Ik kom veel zweetse reiziggers tegen! 

Toen ik terug kwam in Hanoi lag mijn paspoort voor mij klaar. Dat was een opluchting om niet meer te hoeven wachten! Ik had echter wel nog een maand om in vietnam te blijven...  Ik wist niet zo goed wat ik wilde en ben maar gewoon uit gegaan in de hoop dat er vanzelf iets op mijn pad zou vallen. Dat gebeurde de volgende morgen toen ik wakker werd door drie meiden die hun tassen aan het pakken waren. Ik vroeg waar zij heen gingen en het antwoord was Hoi An. Ik had het wel gehad met Hanoi en ben maar met ze mee gegaan. We hebben nu een kamer met zn vieren. Lekker zellie. Ik ben gister wel gewoom in mijn eentje op pad gegaan omdat de dames waren shoppen... Dat duurde was 12h tot 10h 's avonds. Hehe. 

Ik krijg mail van iedereen met de vraag wat ik wil en wat ik ga doen. Ik zal moeten wachten met antwoorden totdat ik dat zelf uitgevoogeld heb.. Ik denk niet dat ik mijn divemaster ga halen. Mischien wel mijn First Emergency Respose zodat ik alleen kan duiken en op die manier kan werken als onderwater fotograaf als ik dat ooit zou willen. Maar Ik denk niet dat ik echt duikinstructeur wil worden. Ik ben vooral weg van de lifestyle niet zozeer van het duiken zelf. 

Mijn niewste plan is om naar bangkok te vliegen over twee weken ofzo en daar een motor te kopen en dan door azie te reizen op de motor. Ik kwam een jongen tegen die met een piagio vanuit italie naar vientam was gereisd. Hehe. Dat is opzich al een heel end laat staan met een verroeste oude piaggio. Ik dacht zlef meer aan een minsk. Daarmee zou ik iedere dag een kleine afstand kunnen reizen ( omdat mijn rug ander ontploft) en op die manier het echt azie ontdekken. 

 Ik had de laatste tijd een hoop plannen om vanalles te doen. Surf instructeur worden op bali (is niet al te makkelijk) duik instructeur, motor kopen, naar australie gaan en ergens werken, Ergens gewoon gaan werken of iets opzetten in azie. Het hostel waar ik zat was opgezet door twee australishe meiden en een vietnamese man..omdat je als buitenlander officieel geen eigenaar mag zijn. 

Ik denk dat we vanmiddag alle jurkjes etc van de meiden gaan ophalen en dan zien we wel weer. Warschijnlijk reis ik met hen naar Saigon en dan kan ik mijn visum voor thailand halen. Je kan geen motor kopen met een touristen visum dus moet ik nog steeds mijn werk visum halen. 

Als ik meer weet van wat ik wil en ga doen dan schrijf ik weer meer. 

Ro

Ik kan geen foto's plaatsen omdat facebook afgesloten is door de overheid. Ik kan alleen met een fals ip adress surfen... (een remote proxy) dat betekend dat ik het internet wijs maak dat ik in america ben in plaats van vietnam. op die mannier is het te langzaam om foto's op het internet te zetten. 

 

Gefeliciteerd

Happy birthday vic!!

(ik was je email even kwijt...) Ik hoop dat je wat leuks gaat doen en dat je er een hele mooie verjaardag van maakt!!!

Hier een mooie taart voor jouw ;)

Kus ro

noord vietnam

Ik zit nu in een restaurantje in sapa. Vanuit hier ga ik met een georganiseerde tour een motor trip maken van drie dagen.

Het is hier onjwijs koud en ik ga nu wat winter kleren kopen...

Over een paar dagen breng ik verslag uit van deze ervaring.

 Ik lig op mijn bed in "the drift" backpackers hostel in hanoi en ik profiteer nu even van de gratis WIFI. Ik ben nu terug van mijn tours rond Hanoi. De sapa tour hebben we geboekt met drie meiden en nog een jongen. We kenden elkaar niet maar dat is natuurlijk een tijdelijke conditie. Na een feestelijke nacht in de trein waar we samen met een stel locals nogal veel lawaai maakten waren we geen vreemden meer. 

We kwamen aan op het treinstation van sapa vanwaar het nog een uur reiden is naar sapa met de bus. Het was een tour dus alles was geregeld voor ons. Daar ben ik niet meer zo aan gewent ik ga altijd overal zelf heen...

We kwamen aan in sapa in een hotel waar we konden ontbijten en we hadden 2 uur voor de tour begon. Ik had mijn spijkerbroek en twee dunne truien. Met die kleren aan had ik het echt al een beetje koud. Dus laat staan als ik op de motor zou gaan rijden. Ik heb dus een jas gekocht en een trui, handschoenen, muts, dikke sokken en een poncho. voor 500 dong dat is 28 us dollar. 

De meiden zaten achterop de motor met profesionele tourguides en ik en carey hadden onze eigen motor. Gewoon de standaard 125 cc waar ze hier allemaal mee rijden. Na 3mn was het wel duidelijk dat ik goede aankopen had gedaan. Het was echt heel koud en nat. Regen en motregen etc. We gingen over de grote weg maar al snel met een klein pad door de blubber huiven op en af met stenen etc.

Carey was al snel onderuit voor de eerste keer maar we gingen door omdat we die dag 100 km. moesten afleggen. De wegen waren niet al te goed en vaak moesten we grote kuilen ontwijken, door watervallen over de weg rijden, lang de kant, door de modder etc. Na dat carey  3 keer was gecrashed werd hijnaar huis gestuurd door de guide omdat het zo niet verder kon. Ik zou het ook niet hebben gehaald als ik niet zo veel ervaring had opgedaan met brommer rijden in frankrijk en hier in azie. 

Het was soms echt puur offroad motorcrossen met als enigge probleem dat het niet echt crossmotor is. Na die dag zijn we carey gaan ophalen en naar een homestay gereden. Gewoon een familie die in de bergen woond. Dat was een hele ervaring. Ze hadden een vuur midden in het huis met een aantal spek lappen die erboven hingen te roken een tafel, een keuken en een aantel kamers. Het was wel een groot huis maar zonder veel meubels of wat dan ook. We hadden een geweldige maaltijd met 8 of 9 schotels. Je eet in vietnam altijd van dezelvde schotels met idereen. We kregen ook veel reistwijn  die allen met een proost mag worden gedronken en iedereen doet mee. Erg leuke ervaring was dat. 

De jongens en de meiden werden natuurlijk strikt in verschillende kamers gezet. Het is daar taboe om samen te slapen. Dat was wel grappig omdat een van de meiden het er niet mee eens was maar de anderen wisten haar over te halen om onze gastvrouw toch te respecteren. 

De volgende dag, na een ontbijt met fried noodles en ei zijn we weer terug naar sapa gekomen over een klein weggetje door de bergen. En vanuit daar zijn we weer terug naar Hanoi gegaan. In Hanoi had ik twee uur en toen ben ik direct doorgestoomd naar Ha Long Bay waar ik twee nachten heb geslapen met de twee austraishe meiden. Een nacht op de boot en een nacht in een hotel op een eiland waarbij mijn kamer werd uitgeroepen tot de feest kamer. Iedereen kwam dus opdagen en we hadden een leuke nacht met zn allen. 

Nu ben ik weer in Hanoi. Ben net een meid uit america tegen gekomen en die gaat richting het zuiden. Ik denk erraan om een visa extention aan te vragen en nog even naar het zuiden te gaan. De tijd dat ik in de typhoon zat weer goedmaken. Want dat was echt alleen maar regen en wind etc. 

Ik probeer snel weer te  schrijven en antwoord te geven julie feedback. Nu ga ik een griekse omslagdoek halen voor de TOGO night in de bar op het dak..

 

 

Bangkok, saigon en centraal vietnam

Het was niet mijn verlangen om van koh tao te vertrekken. Mijn visum was echter bijna afgelopen en ik moest als een gek naar bangkok om nog op tijd een entry visum voor vietnam te krijgen.

In bangkok heb ik nog even geprofiteerd van het nachtleven.  En daar ben ik nog wat mensen tegen gekomen die kende van het eiland. Ook nog even genoten van de luxe... wijn en sushi! hehe. Toen heb ik een vlucht geboekt naar saigon. Daar ben ik een paar dagen gebleven al is het niet mijn favoriete stad.

Er zijn aardig wat mensen waarvan ik weet dat ze ergens in vietnam zitten. En ga een dezer dagen kijken of ik ze kan ontmoeten. Ik zit momenteel in Na Trang. Een strand resort plek... het enigge probleem is dat er een typhoon boven hangd. Dat klinkt als heel wat maar het is gewoon regen....regen en nog meer regen. Maar niet mieserig ofzo echt met bakken uit de hemal. De straten stromen langzaam over en ik zit al een dag in het restaurant van het hotel... Er is hier ook niets te doen behalve naar het strand gaan. 

Ik probeerde eergister te zwemmen maar de golven waren zo hoog dat ik na drie saltos inneens op het strand stond..met een hoop gelag van de locals. hehe. Ik denk dat ik maar naar Hoi An ga morgen het dorp daar is kleiner en de restaurantjes zijn een stuk beter. Ik kan daar ook nog wat kleren laten maken...

Ik was van plan om met de motor van hier naar Hanoi te rijden via de central highlands maar dat lijkt mij een verschrikkelijke belevenis met al deze regen! Toch maar met de slaapbus. 

Van Hanoi ga ik verder door de bergen in in het noorden. Een beetje mountainbiken, trekken etc. 

Ok ik schrijf binnekort weer verder, het is net nogal hard gaan waaien... even op het internet checken of de wegen nog wel begaanbaar zijn... Ik heb wijnig zin om hier NOG een dag TV te kijken! 

 

scuba diving

Ik zit nu al een aantal dagen op dit bloedmooie eiland... En ik denk dat ik hier nog wel even blijf hangen! Ik heb het echt naar mijn zin en ik reis niet samen met iemand ofzo, ik ga het meeste om met een stel duik instructeurs. Zij hebben mij ook aangestoken en ik ben nu een deep water sertified diver. morgen gaan we dieper dan 18 meter wat in principe niet mag met mijn level maar we doen het met en groep van vier en een duik instructrice. Zij heeft ons ook op onze eerste duik begeleid. Ze is zo positief van carracter en relaxed dat iedereen, ook onder water, gewoon wat relaxder is en dat is het belangrijkste om veilig te duiken. Maar met meer dan 10 000 dives op je naam zal het allemaal ook niet zo spannend meer zijn.
Voor mij was het wel soms een beetje moeilijk voor de zenuwen tijdens het uitvoeren van somigge skills die je moet kunnen in geval van een ongelukje. Ik moest op 12 meter diepte mijn masker afdoen en na een tijdje weer opdoen. Dat klinkt mischien makkelijk maar dat is het niet al raak je er wel steeds meer aan gewent.

Ik zit nu in mijn hangmat met zicht op de baai, voor mijn bungalow is ook strand maar dat is volgens mij een prive strandje voor ons. Ik had gratis accomodatie kunnen krijgen met het duiken maar ik had al mijn spullen al overal over de grond liggen hier en het is een van de beste uitzichten op deze baai. Ik denk erraan om meer advanced diving te gaan doen. Het zou echt cool zijn als ik mijn dive master zou kunnen halen, dat kost veel geld maar kan je ongeveer overal over de wereld werken. Nou ja 'werken' de jongens hier doen niet echt veel tijdens de dag. Ze zijn wel allemaal ervaren duikers maar meestal zijn we gewoon aan het voleyballen tijdens de dag. Hehe.

volgens mij hoorde ik net een kokosnoot uit de boom vallen, die ga ik zo opensnijden en opdrinken. Het is trouwens idioot dat vallende kokosnoten de grootste doods oorzaak is op de eilanden bij mannen onder de 30 jaar. Omdat die op de palmboom plantages werken...

Ik heb verder niet al te veel te vertellen. Ik ben lekker bezig, tijdens de dag ben ik vaak aan het voleyballen of jongleren of relaxen en dan 's ochtens vroeg duiken en soms in de middag of 's nachts. IK ga zo met de andere lui die klaar zijn met hun cursus naar een coreaans restaurant waar je onbeperkt kunt bbq-en.

ro

 Een strand in koh phan ngan. Lijkt 100% op koh tao! Ik moet nog wat recente foto's uploaden maar dat komt wel.

  Onze bungalow op koh phan ngan

 Een baai die ik heb gevonden tijdens mijn verkennings tochten op Koh Tao (koh tao betekend schilpad eiland)

  Bad ass.

Koh Tao, mijn favoriete 'tropical island'

Zo ik ben toch maar naar koh tao gegaan. Ik zou een yoga retreat doen en darom was ik naar koh phangan gegaag. Maar Ik had er toch geen zin in. Ik ben op de boot naar het eiland een meid uit duitseland tegen gekomen en we hebben 5 dagen op koh phangan gezeten en lekker gerelaxed en boeken gelezen etc.

 Dit is een photo van koh phan ngan van voorig jaar... Ziet er nog steeds hetzelvde uit. :)

Ik zal weer wat photo's op mijn facebook zetten maar ik zit hier op een gratis wifi van het restaurant van mijn bungalow... relaaxed!!!! maar nier snel...

 

Hang-over in Bangkok

Ik ben toch niet naar borneo gegaan. Het blijkt nogal toeristish te zijn en duur. Alle dingen waar ik geen zin in heb.

Nadat julia weer was vertrokken heb ik metteen een ticket naar bangkok geboekt. Ben hier gister aangekomen rond een uur of 6. Bangkok is echt even wat anders. Ik weet de weg nog wel en dat soort dingen maar ik was vergeten wat massa toerisme was. Echt heel veel witte mensen hier! Meer dan dat ik de laatste twee maanden heb gezien. 

 Ik - julia - sultan. (sultan deet mij veel denken aan baron!)

Ik ben metteen maar goed begonnen met naar een kroeg restaurant te gaan en net zo lang met iedereen om mij heen te praten tot dat we een tafel met een man of 10 hadden. Daarna zijn we naar een concert gegaan met alleen locals. Dat was leuk, locals zijn echt super anthousiast! Uit ijndelijk ben ik iedereen kwijt geraakt en naa nog een uurtje in een nacht club toch maar naar mijn fijne bedje terug gegaan. 

In KL hebben julia en ik ook leuke avonden gehad. Een keer waren we een van de suvivors toen de kroeg dicht ging en raakten we in gesprek met een aantal jonge lui die in KL studeerden. We werden uitgenodicht om bij hen thuis nog even te after partien. Het bleek dat later dat we kennis hadden gemaakt met de zoon van een van de hoogste ambtenaren van malaysie... Hij had dan ook het gaafste huis dat ik ooit heb gezien. Er was een mega zwembad met waterfal en glijbaan met stromend water. Een gimzaal groter dan die van een universiteit en een garage met iets van 15 oldtimers en super cars. Dat was een leuke ervaring en het waren super aardigge lui. Een andere keer hadden we geen zin om echt uit te gaan maar julia had van een vriend van haar gehoord dat de Luna bar een mooi tent was. Wij naar de luna bar. Ik had het even opgezocht op het internet en ik ken KL redelijk goed. we konden de bar echter niet vinden... Ik zat er niet ver naast. We moesten even om een appartementen blok heen lopen en dan naar binnen bij de Pacific Regency. Daar met de lift 33 etages omhoog en BAM! Daar was een van de mooiste en meest luxe barren die ik ooit heb gezien. Met een soort van bubbels van glas waar je in kunt zitten en waar vandaan je uitzicht hebt over heel KL. Een zwembad in het midden met waterfal en fontijn waarin licht (lazer) shows werden gegeven. Alles helemaal tip top en gaaf. Het was iets van 28 ringit voor een kocktail en dat is maar 6 euro. Duur voor malaysie maar niet voor zo'n soort plek met dit uitzicht. we kregen een ijgen bubbel met mega kussens en daar hebben we gelounged tot het geld op was!! hehe. 

 Snorkellen...

Nu moet ik even kijken wat ik wil doen in thailand. Ik wil zo veel mogelijk het massa toerisme ontwijken maar toch alles zien wat ik vorige keer gemist heb. Ik heb toch maar een lonely planet gekocht, tot nu toe heb ik die niet gehad... Beetje lastig. Een ding is veel beter hier en dat is de prijs van eten..en bier. Ik ben ook nog op zoek naar een goede meditatie of yoga retreat maar ik kan er geen vinden die in mijn budget past. De retreats die je op het internet kunt vinden zijn allemaal van die dure spa en massage centers op veel te tropishe ijlanden. Opzich niets mis mee maar echt belachelijk duur! In nepal was het maar 10 dollar per dag all-in...

 In de boot naar teman negara met Davi, shirley en julia

 Canopi walk.

 Zicht vanuit bovenin de boom...

 Ik heb nu wel overal internet en kan das met meer regelmaat op mijn blog schrijven. Mijn internet tijd is nu wel op..het is zo'n stom inernet cafe waar je muntjes in een aparaat moet stoppen en waar de computer gewoon afslaat als je tijd op is...Idioot. Het beste is om naar gaming centers te gaan maar die kon ik nu even niet vinden.

 Boven op een dak van een jeep tijdens de night safari. Ik heb een soort van luiaard gezien... spannend he?

Even onderweg

Ik dacht even dat ik weer een tijdje zonder internet zou zitten maar ik kwam deze computer tegen op weg naar Taman negara national park.

We zijn gisteren vertrokken van de perhentian islands omdat het ramadon is en alles dicht gaat. Ik zat hier voorig jaar ook precies rond deze tijd. Ik reis samen met een nederlands stel en een meid uit zweden die ik op de eilanden ben tegen gekomen. Ik ben met ze mee gereisd naar het park ook al was ik hier voorig ook al. we konden geen bussen mer krijgen omdat niemand meer werkt dus moesten we met een taxi naar een treinstaion toen probeerde we eerst hotels te bellen om te kijken of we uberhaubt wel ergens konden slapen. Toen dat was gelukt bij een hotel hebben we tickets geboekt voor dezevlde dag en we kwamen aan in een dorpje om 1 uur 's nachts. Naa een uur hadden we het hotel gevonden dat van naam was verranderd en konden we heel even naar bed want we moesten vanochtend weer vroeg op om een bus naar een ander dorpje te pakken. Van daar uit nemen we een boot naar het hard van het national park.

Ik zit nu op de bus te wachten en kwam tot mijn verbazing een internet cafe tegen. De locals zijn niet rijk hier dus ik denk dat die zelf geen internet hebben. Het is hier echt super goedkoop en we hadden ook echt een super mooi hotel voor 10E. Dat betaalde ik ook voor het verotte bamboo hutje op het eiland.

JUlia de meid met wie ik samen reis sliep daar al in mijn kamer want haar geld was gejat en je kan geen geld krijgen op het eiland. Ze heeft ook niet betaald voor haar kamer want iedereen op het eiland weet wie wat steeld. Ze zoeken het onderling maar uit...

Ik denk dat ik hiernaa richting KL (kuala lumpur) ga en dan met het vliegthuig naar borneo. Daar zou ik mijn duikdiploma kunnen halen ofzo. Dat deden veel monsen op het eiland maar ik had niet genoeg geld bij me voor dat soort  geintjes.

 

Perhentian islands

Mijn laatste bericht was vanuit India. In het niet toeristishe gebied... We waren opweg naar een soort van kasteel op een meer maar Andrea had nog maar een paar dagen te gaan en we zijn toen maar gewoon naar delhi gereisd. Zover was wel duidelijk volgens mij. Ik vind delhi helemaal niets maar Andrea had er geen problemen mee, ze gaat gewoon rond lopen in de hitte en vind dat dan leuk... maar goed ik niet!

 

Ik heb de twede dag daar al een ticket naar malaysie geboekt. Ik ben met airasia gevlogen en de grote tegenvaller was dat ik vanaf een ander vliegveld in het midden van India vloog. Ik moest dus nog even een trein ticket van 40h boeken. Gelukkig had al eens een trein ticket in delhi geboekt en wist ik waar ik moest zijn. DE helft van de bevolking probeert je namelijk naar nep booking offices te brengen! Ik ben de volgende dag al vertrokken en heb Drea daar nog twee dagen in haar eentje laten rondstruinen terwijl ik die twee dagen in de trein lag te pitten en te lezen.

 

40h is echt heel lang!!! Gelukkig had ik eerste clas en daarbij was ikook nog eens alleen in mijn coupe. Ik had alleen een vent die drie keer per dag vroeg wat ik wilde eten...

 

Dat is een groot verschil met tweede clas want daar komt IEDEREEN naar je toe. Om te bedelen of om doekjes met roze geur te verkopen etc. Ze laten zich ook niet wegsturen je kunt ze alleen wegkrijgen door ze een net niet aangenaam duwtje in de rug te geven, zonder boos te worden want dan komen ze zeker terug.

 

Ook met Drea was het lastigger omdat mensen de hele nacht lang naar haar liepen te staren. Ze trekken gewoon het gordijn open en gaan met ze'n allen lopen staren...hehe.

 

 

Ik was de laatste paar dagen hier met twee duitse meiden samen en een van hen is echt bloedmooi en stro blond. Zij was voorig jaar in haar eentje een maand in india. Zij had het ook over starende mensen in de trein, dat kan ik me goed voorstellen! De meiden zijn er vanochtend weer vandoor gegaan. Dat is hier op de eilanden echt extreem, Mensen komen en gaan iedere dag. Vorigge keer dat ik hier was had ik geluk dat ik een aantal mensen tegen was gekomen die ook 10 dagen bleven. Dat was wat leuker. Nu moet ik iedere keer mijn toneelstukje weer opvoeren: Heeey where r' you from? OH ... I'm from holland but I live in france most of the time... You must speak french.. Well yeah obviously. Je kunt er moeilijk omheen.

 

 

Ik kan hier niet te lang blijven want er zijn hier geen ATM's dus je kunt reizen met het geld dat je hebt meegenomen maar dan houd het op. Veel mensen hebben inneens naa een nacht uitgaan geen geld meer en dan moet je met de boot terug naar land en dan met de taxi naar een plek waar je geld kunt opnemen. Je zou met de bus kunnen maar je hebt geen geld meer... Dan maar hopen dat de ATM het doet. Ik wat problemen in kuala lumpur, moest meer dan 3 verschillende banken proberen.

 

 

Hier aangekomen was ik niet over mijn hangover van de vorigge nacht in kuala lumpur heen, ik ben daar heel veel mensen tegen gekomen in de kroeg. Aangekomen met de boot hier moet je toch nog het water in tot de knieen om op het strand te komen. Ik ben metteen naar mijn oude plekje gegaan omdat ik wist dat het de goedkoopste was. Ik was niet meer gewent aan zo wijnig (0/10) confort. Je krijgt een soort van bungalow met zoveel gaten in de muur dat ik de buren in hun bed kon zien liggen. De douche is een pisstraaltje en de WC hoef ik geen uitleg voor te geven. De fan in mijn kamer deet het niet en er waren niet echt relaxde gasten in dit guesthouse. Ik ben dus maar snel naar een ander verhuisd waar ik voor 4 euro meer een echt bungalow met een werkende fan en een eigen WC en douche heb. Ze hebben ook een goed restaurant hier, een tuin en diveshop etc. Veel meer toeristen hier dus maar wel gewoon relaxed verblijven.

 

 

Wat ik verder van plan ben weet ik noch niet. Ik denk aan indonesie of vietnam maar mijn plannen kunnen nog wel degelijk compleet verranderen. Ik denk dat ik meer te weten kan komen als ik ergens makkelijker bij internet kan en wat dingen uitzoeken. Ik schrijf nu op mijn eigen computer en kan dus zo alleen heel even deze text online zetten. Op deze manier hoef ik gee enorme texten kwijt te raken als de stroom uitvalt.

 

 

 

Siliguri en new jalpaiguri station.

Ik ben nu in siliguri.Het is een gateway tussen het treinstation en de berg dorpjes en steden.

Wij zijn vanaf darjeeling hiereen gereist met een jeep omdat we geen treintickets voor delhi konden regelen. Ze verstonden geen engels daarboven en het lukte niet dus zijn we gister maar gewoon naar het grote treinstation gegaan en daar hebben we voor vanavond een ticket kunnen regelen voor delhi. We moeten daar snel heen want andrea gaat de 5e alweer naar de states. We hebben één geresveerde ticket en een niet geserveerde ticket. Ik hoop dat we niet een bed moeten delen voor 27 uur. Dat zou niet zo euk zijn.

Ik moet nog maar zien waar ik hierna heenga. Ik zou graag naar een paar troishe eilanden gaan maar ik wil ook wel proffiteren van mijn india visum van 6 maanden. Voorlopig gaan we weer even naar de drukte en hitte van delhi. De stad is zooo groot dat je niet echt rond kunt lopen. In ieder geval nergens heen lopen want dan zou je de hele dag bezig zijn.

Ik heb wel zin om zo in mijn eentje weer op pad te gaan. Jammer dat drea het zuiden van india niet te zien krijgt maarja het is zo'n groot land dat je  het moeilijk in iets meer dan twee weken kunt doorkruisen...

Ik heb mijn verjaardag goed gevierd en drea had een taart voor mij laten maken en mij naar dat restaurantje geloodst. Leuk dus.

Groetjes RO

Darljeeling

Darjeeling is een dorp in de bergen, onder de himalaya. Het is in india vlak bij de grens van bangladesh.

 Vanaf varanassi waar we twee dagen zijn gebleven zin we een uur in een tuktuk naar een trein station gereist waar we onze trein helemaal niet konden vinden. We zijn veel heen en weer gerent en nog eens naar boven en weer naar beneden. Iedereen vragen maar mensen worden inneens allemaal debiel ofzo. 

We hadden uitijdelijk door dat onze trein klaar stond voor vertrek. Wij rennen maar het was een lange trein. Eerst werden naar de achterkant van de trein gestuurd en toen weer naar het midden en uitijdelijk naar voren waar we onze wagon ook vonden. In de luxe wagons spreekt iedereen perfect engels en konden ze niet begrijpen dat we zo' n moeite hadden moeten doen... Pffff. 14h in de trein op een driedubbel stafelbedje en met diarhee. Toen we uit de trein kwamen was de temperatuur in ieder geval aangenaam. We liepen met onze rugzakken naar de uitgang maar voor we daar waren had een brutale taxi ons al te pakken en begon uit te leggen dat we eerst naar een andere plek moesten, een busstation (wat we ook hadden gelezen in de lonely planet) Maar goed we zijn allebij reiziggers met enig ervaring en lieten de man lekker brabbellen over zijn goedkope 200 roepies naar het bus station. Drea bestelde ergens op straat coffie en er kwamen al snel een stuk of 30 taxi mannetjes rond om ons staan met verhalen van landslidesn en dat de weg niet begaanbaar was en dat zij ons alleen konden brengen naar darjeeling. Die truk kennen we onderhand wel en we gingen er niet op in zovel dat kan hier. Ze zijn nogal agressief maar ik ben er nu wel achter dat je handen van mensen weg moet slaan als ze proberen je aan te raken. Uit ijndelijk vonden we een jeep naar darjeeling voor 120 roepies. dat  leek ons wel goed. De reis was niet prettig en 5h lang ofzo. Als maar omhaag en slingeren en door rivieren heen. Het leek in ieder geval niet op een weg. 

 We zijn hier nu een dag. Ik profiteer van deze ristigge plek om beter te worden. Ze hebben een goed restaurant, internet caffee en grote bibliotheek hier. Zo gek nog niet. Drea is ook wezen wandelen maar zonder veel succes. Het is mistig. Het regent hard door de dag heen en het is fris en guur. 

We zijn blij met dit klimaat want varanassi was een nachmerry. De moesson is niet gekomen dit jaar en de zomer is nu al vollop begonnen daar. Het was echt niet normaal heet! Ik Was alweer beter geworden na delhi maar ik werd daar weer onwel door de hitte en omdat het de goorste plek is waar ik ooit ben geweest. Dat wil niet zeggen dat het een hele ervaring was. Varanassi is een labirinth van steegjes die in elkaar overlopen. echt nauwe steegjes nergens verkeer en nouwlijks genoeg ruimde om lamg alkaar heen te lopen. Je komt dan ook vaak klem te zitten met een koe. Het is de stad met de meeste koeien en dat is wel overduidelijk! Ook kom je vaak zingende optochten tegen. Ze tillen dan een lijk naar het water (aan de kant!) het lijk word dan aan het de rivier de ganges verbrand. De ganges is de meest heiligge rivier voor de hindoes. Je kunt de zonden van dit leven maar ook van andere levens hier wegwassen om dan te sterven en niet meer te reincarneren maar bij de goden (ganesh te blijven).

Het is ook een plek waar mensen moeten sterven anders werkt het niet. Je ziet dus veel oudere mannen aan de kant van de straat zitten of aan het water. Ze wachten op hun dood. 

Het was zo heet dat we na onze eerste dag rondneuzen vooral in het rooftop terrasse hebben gezeten. Het eten daar was een beetje goor maar beter dan op andere plaatsen. Zelf Drea kon niet meer bewegen en dat is niet echt normaal. 

Het is voor ons nu dus wel relaxed. Ik denk niet dat Drea het lang volhoud hier als het niet stopt met regenen. Ik wacht tot ik weer beter ben en dan gaan we riching het zuiden. Ik weet nog niet of we een ashram gaan doen. Het is wel leuk voor een dag of twee maar dan is het vervelend om die stomme strikte discipline toe te passen op reis. Ze zorgen gewoon dat je helemaal gen tijd hebt voor jezelf. Alleen maar bewust met iets bezig bent steeds en je dag is van 5 tot 8. Daar wordt een mens niet blij van. We gaan dus mischien even maar niet te lang. Drea heeft al een volle week achter de kiezen in nepal en heeft er geen trek meer in. 

Er is veel meer te vertellen over india maar goed ik hou het hier weer even bij. We hebben het erg naar ons zin ook al is het niet altijd even leuk. Achteraf kunnen we meestal wel laggen om het gekke india.

 

India

Ik zit hier op een computer die in de tassenhal staat. Ik heb niet veel tijd want ik wilde iet betalen voor het internet gebruik en ze zien me hier wel. Ik krijg dus wat negatieve energie naar mij toegestuurd. haha.

Ik zou moeten betalen omdat ik net uit het hotel ben uitgechecked. Maar normaal zou het gratis zijn. Hetis hier een constant afdingen en ruzie schoppen. Mensen wegduwen enzo. Dat is omdat we nu in een super toeristishe plek zitten. We hadden het best naar ons zin in Delhi.

De vlucht was voorspoedig en we hadden een mooi hotel in delhi met TV! Dat was maar goed ook want ik kreeg de eerste dag al delhi belly. Dikke diarhee dus. En ik moest intibiotika nemen. Ik denk dat ik al eerder ziekjes was geworden maar delhi doet een mens geen goed, zeker met deze hitte. 

Het is hiet super hectish, mooi, vies, leuk, eritant, rijk super arm ga maar door. We gaan over een paar uur met de nacht trein van Agra waar we nu zijn naar varnassi. Daar blijven we een paar dagen en dan gaan we naar darjeelim net boven bangladesh. vanaf daar zouden we een stukje himalaya kunnen zien.

Hier hebben we de fameuze Taj Mahal bezichtigd en zijn lekker ouderwets afgezet. Je hebt echter geen keuze als je nar binnen wil...

 Ik ben inmiddels weer beter en Drea is een beetje naar van de hitte. We hebben het verder priema voor mekaar. Later deze maand gaan we naar het zuiden yoga shit doen. 

Ik schrijf weer op een beter moment. ;)

Ro

 

Kathmandu

Hoi allemaal.

Ik heb ijndelijk een internet cafe gevondn waar de electriciteit niet uitgevallen is... ^^

De reis is helemaal goed verlopen en ik ben in kathmandu met Andreas en we gaan alweer morgen weg naar een andere plaats.

Ik schrijf al mijn avonturen op een later tijdstip nog wel want daar heb ik nu geen zin in.

Een ding kan ik wel kwijt dat is dat het hier vele malen gaver nog is dan ik had gedacht. Niets te maken met bangkok enz. Echt gewoon koeien op straat en paart en wagen etc.

Eerst ga ik ff wat dingen beleven en dan komen er vast vanzelf wel verhalen uit. Morgen met de public bus 8 h. naar een andere stad...

Ro

London

De vlucht heeft iets vertraging en ik zit hier lekker met mijn kaptopje gebruik te maken van de WIFI van London Heathrow Airport.

Even een klein teken van mij omdat ik niet weet of ik in kathmandu ook metteen internet heb. Dat ligt een beetje aan de plak waar Andreas slaapt... In het touristishe centrum zal het wel zijn. 

 Ik voel menu al in India...Er zijn bijna alleen maar indiers in deze gate. Wel grappig. 

 Mijn volgende bericht komt uit Azie.

Ro

 

*rot* blog... =)

Al mijn berichten zijn kwijt... er was iets mis op hun server en nu zijn ak mijn berichten na laos weg!

Ik mis dus alleen maar mijn hele verblijf in vietnam, nog een maandje in malaysie en nog een bewogen tijd op bali.... alsof het niets is!!

Nou ja het is niet anders!

Ik zal nog even een paar foto's hier zetten van het tweede deel van mijn reis. 

 Aangekomen in vietnam, Hanoi. Even een duveltje naa drie maanden op reis te zijn geweest. Heerlijk. Dit was ook metteen mijn welkoms T-shirt! 

 Piraaten op de boot in halong bay.

 Halong bay...

 Vietnam!

 Julie in de woestijn aan zee

 Het verkeer gezien vanuit onze kamer.

 Malaysie, perhentian islands. Links anna toen ik haar nog niet eens echt kende.

 Die moet erbij zitten! De twintowers van patronas.

 De laatste twee wekenop bali.

Surfen en toen naar huis. 

 

Zo dat is een heeeeele snelle samenvatting van het tweede deel van mijn reis. Ik heb geen zin om alles over te schrijven. er is natuurlijk net zoveel gebeurt als in het eerste deel van mijn reis! 

Dat was reis 2008. Ik ben daarnaa 6 maanden in frankrijk gaan zitten. En nu ga ik alweer bijna weg naar Nepal en Idia! Op naar reis 2009! =)

 

Lees verder...

Klein, kleinst maar dan kleiner

Jaaaa heel klein.

Waar brabbel ik allemaal over, klein was het dorpje waar ik ben geweest. Ik was travel moe in Luang brabang en ik wilde weer wat nieuws doen en zowiezo weer op pad omdat je anders alleen maar moeier word.

Ik had in mijn lonely planet een plekje gespot waar ik even helemaal overal vandaan zou zijn. Een dorpje of een stadje ofzo. Ik had geen idee hoe groot het zou zijn, wat er te doen was of wat voor plek het uberhaubt was. Nou denk je vast dat ik naar een klein dorpje ben gereden, big deal, dat is hier in Laos niet zo moeilijk.

Ik kwam aan in het dorpje Nong Khiaw na een 4 a 5 uur in een tuk-tuk te hebben gezeten. Het was een modderig gedoe om door het dorp heen te ploeteren. Er waren een paar mensen die een guest house aanboden maar alleen als je er lang liep. Dat is heel ongebruikelijk voor azie. Normaal springen ze allemaal voor je neus met een foto van hun hotel. Er was dan ook niet al te veel concurentie hier... Ik bevond mijzelf over de brug die zo het leek het middel punt van het dorp was (idereen hing tegen de railing) en vond niet ver aan de andere kant van de brug een leuke bungalow met een reataurant erbij. Naa dat ik had gegeten en mijn spulletjes in mijn reis routine had uitgepakt en uitgestald in mijn kamer ging ik eens rond kijken wat er al niet te doen was. Ik kwam er snel achter dat er niets te doen was. Er waren fietsen en brommers te huur maar voor veel meer dan dat ik wilde betalen en er was een "cinema" Hehe. Een collectie DVD's met een TV. Het dorpje was perfect gelegen aan de Nam Ou rivier en onderaan de "canada mountain" en alle andere naamloze bergen overal eromheen. Het was zeker de fot's waard om hier even te zijn geweest maar ik wilde nog even niet terug naar de stad of toeristishe plek.

Ik kwam al snel weer in gesprek met de franse familiedie ook bij mij in de tuk-tuk zaten als enige andere blanken. Zij hadden een echte Laos guide en vertelden mij over een ander dorpje niet ver daar vandaan waar je met de boot heen kon. Het stond vermeld in hun Guide maar niet verder uitglegd.

De volgende dag ben ik vol moed opstap gegaan naar mijn mysterieuse dorpje. Ik kon met de boot (waar ook nog andere blanken in zaten!!) mee naar het dorp voor 20.000 kip. Ik had in Luang prabang net 3.000.000 kip gehaald in briefjes van 20.000. Dat zij een hoop briefjes! Ik dus een uur op een klein bootje met nog een paar blanken en een stel Lao die een plestic pistool hadden gekogt en er mee aan het spelen waren (30 plussers...hmmmm)

Ik kwam naa een uur in de boot aan op mijn modder pad. Het was het meest primitieve dorp waar ik tot nu toe ben geweest op mijn reis! Het was een stel blote kinderen op een modder weggetje langs het water. Locals in versleten kleren met soms vreemde ornamenten zoals kapitijns hoeden of leger broeken. Er waren zowaar eenpaar guest houses en ik vond met een bungalow lang het water en een redelijke prijs. Alle andere dingen die in winkeltjes te koop waren bleken zoo duur te zijn dat ik maar niets heb gekocht, heel vreemt dat ze die prijzen aanhielden.

Er was echt helemaal niets te doen want er waren totaal geen wegen ernaartoe. De bergen kwamen tot aan het dorp en de jungle was veel te dicht om doorheen te komen. Er was een wandeling mogelijk maar die duurde ook niet al te lang. Electriciteit was er ook niet en er was niets waardevols te koop. Ik had mijn boek al uit. dus.... er was voor mij helemaal niets te beleven. Toeristen waren er wel maar ook op de hand te tellen. Ik wist dus al snel dat ik de volgende dag terug wilde. De volgende dag miste ik echter de enigge boot terug om 9.30 am en moest dus nog een dag blijven. Die dag kwamen er en frans stel kijken en ik was een stuk meer tevreden met hun gezelshap dan de mensen de dag ervoor.

We zijn vandaag in een dag terug gereist van Muang ngoi neua (het dorpje naar Luang prabang. Ik heb nu weer een "luxe" leventje. Dat wil zeggen electriciteit en een echte douche, lekker eten en internet!

Ik denk eraan om naar het zuiden van Laos te gaan want het regent hier best veel en dat maakt veel activiteiten een beetje vervelend om uit te voeren...

Ik hang nu een beetje te chillen met de franse canadese. Ik vergeet soms dat het helemaal geen fransen zijn. En mischien doe ik een cooking cursus morgen met hun. Over twee dagen vligen zij dan weer naar Hanoi in Vietnam en dan gaa ik richting het zuiden. Eerst tuben in vang vien! En rond neuzen in vientiane (de hoofdstad)

Een paar foto's ter illusrtatie...

Love' allemaal. Ro